sentier-art-18.jpg

Twee dagen op de Kunstpaden in de regio Condroz-Famenne

Een originele tip voor een wandeltocht in de provincie Namen? Zoek niet langer. De Kunstpaden vormen een parcours van in totaal 140 km via 42 land art werken. Je kunt uiteraard etappes uitvoeren en mooie wandelingen maken in de regio Condroz-Famenne.
Boeking
Blogger
Mathieu Mouillet

Meer info
Attractie
Sentiers d'Art (Kunstpaden in de regio Condroz-Famenne)

Meer info

Land art, artistieke schuilplaatsen en lokale ontmoetingen

...dat zijn de basisingrediënten van de lus tussen Ciney en Hamois.

"Ik heb altijd van het bos gehouden. Dat is een speciale plek. Ik woon in de stad, in Brussel. Ik ben dus een echte stadsmens en wanneer ik er tussenuit wil, weg van de stress van de stad, dan trek ik het bos in." 

Beeldend kunstenaar Natacha Brion vertelt ons over "Pose inclinée", het werk dat ze gemaakt heeft in een open plek in het bos in Hamois, in de Condroz, in de provincie Namen: rode tegen boomstammen geplaatste planken als uitnodigingen om het pad te verlaten en er tegen te gaan staan.

"Die planken staan schuin, dus in de houding die men aanneemt om tegen iets aan te leunen. Je begint zicht op de toppen van de bomen te krijgen. Wanneer we wandelen, kijken me eerder voor ons of voor onze voeten. We hebben zelden de neiging om naar boven te kijken."

Het landschap anders bekijken, andere manieren van wandelen testen, kunst en natuur mengen, dat is het hele project van de Kunstpaden.

Zie de routebeschrijving

Wandeltocht te midden van de natuur op de Kunstpaden

Kunstpaden? Ja, ongeveer 140 kilometer bewegwijzerde wandelpaden door het riante platteland van de regio Condroz-Famenne via 42 land art werken uitgevoerd door internationale kunstenaars. Om de volledige route af te leggen, mag je een week rekenen. Wij hebben twee dagen en de lus tussen Ciney en Hamois vormt een perfect introductie. 

In de rugzak: tent, kooktoestelletje, slaapzakken… De uitrusting om twee dagen autonoom te zijn. Vergissing! Ten eerste, omdat men kan overnachten in artistieke schuilplaatsen verspreid over het parcours (wie eerst aankomt, heeft voorrang). Ten tweede, omdat de Condroz en de Famenne terecht een reputatie hebben als streken waar het leven goed is en waar men lekker kan eten. In het bos wandelen en stoppen voor een picknick?

Het programma zal rijker dan dat blijken…

Een nacht onder de blote hemel

Het volstaat om de wegwijzers te volgen om je te laden leiden door de lanschappen van de Condroz. Ze brengen ons daar waar we onze eerste nacht doorbrengen: onder de sterrenhemel. Bij de gite van Le Moulin de Biron liggen de "moerasnestjes" (nids des marais) aan de vijver. In die grote bellen met open zicht op de hemel en voorzien van een zacht bed en een dik deken kun je op je gemak vallende sterren observeren. Eén van de kunstwerken, Light from the forest, is neergestreken in de tuin van de eigenaars Foulque en Héloïse.

"Het is de gemeente Ciney die ons is komen vragen of we akkoord waren om een werk van de Kunstpaden te ontvangen. Het idee interesseerde ons sterk want we zijn het al gewoon om mensen te ontvangen. Die combinatie van natuur en een merkwaardig object vind je al terug in onze nachtverblijven."

De zelfgemaakte confituren, de bosaardbeien, bosbessen en aalbessen bij het ontbijt beklemtonen het nog: hier in de streek kennen ze iets van gastvrijheid.

Wandeling voor lekkerbekken in Wallonië

Het wandelpad doorkruist enkele rijen van nette bakstenen woningen en we komen aan in Ciney. Voor ontbijt is het te laat maar het frietkraam komt van pas. "Bloot bovenlijf verboden", lezen we op de voordeur. We beantwoorden aan de vereiste vorm. Binnen: felgroene verf en poster met zicht op de baai van Rio. De gebakken vis, frieten, sla en XXL tartaarsaus zijn even aantrekkelijk als de glimlach van de serveerster. "Ze dronk regenwater om te overlezen", beweert de krant. Ik neem nog een slok schuimende Orval. Klagen doen we zeker niet!

In het stadspark (Parc Saint Roch) staren de jongens die rond het werk human nature spelen ons nieuwsgierig aan. We leggen het concept van het nieuwe kunstpad uit. "Oh, ja, wij hebben ook projecten gemaakt met de kunstacademie." Ik vraag de mening van de kunstenaar in spe. "Mij bevalt dit werk wel maar ze hadden plastic flessen kunnen gebruiken in plaats van glazen flessen. Dat zou ecologischer zijn."

Een trektocht tot aan de top van de ijsberg

Van ecologie is er overigens sprake met het werk "Fondu", een structuur in de vorm van een ijsberg die naar de klimaatverandering verwijst. Er moeten klimaatsceptici in de buurt wonen want we hebben moeite om het werk te vinden en de lokale mensen weten niet waar ze ons naartoe moeten sturen. Het maakt hem kwaad, de hond van de oude dame die hem dagelijks daar uitlaat.

Bij gebrek aan poolijs houden we een pauze in ijssalon Le Mont Blanc. Het menu van dit ijspaleis is pas echt cool: 40 smaken, klassieke ijscoupes, coupes met fruit, met alcohol, pannenkoeken, wafels… Op de omringende tafels staat er wel voor 25 euro per persoon aan stracciatella, meringues, warme chocolade, slagroom in grote elegante coupes.

Een hut in de bomen

Bij het verlaten van Ciney kijkt de route weer uit op de bucolische panorama's van het landelijke Wallonië. De laatste zonnestralen verlichten het bos waar we de nacht hopen door te brengen. De duistere, vierkante, als boven de grond zwevende schuilplaats "Levitas" maakt een sterke indruk. Tussen de perfect gemonteerde planken voelen we ons tegelijk bescherm en in contact met de fauna en flora.

Het stralende groen van het bos dringt tussen de spleten door. Vanaf het platform van het dak hopen we reeën waar te nemen. Bij gebrek aan reeën slapen we tussen de dierengeluiden in de warmte van onze slaapzakken.

Te voet van dorp tot gehucht

Door valleitjes en over heuveltjes verlaat de route het bos om de landbouwgronden met hier en daar een historische hoeve en een tractor zo breed als de weg te doorkruisen. Bij Cyrille ontbijten we met rauwmelkse kaas. In 2014 hielden ze bij de Ferme de Stée op met te leveren aan de melkfabriek om hun eigen kaas te beginnen maken.

"Het is kaas van rauwe melk dus voor ons is het essentieel om met onze eigen melk te werken. Onze melk heeft echt de smaak van ons land, van onze kalksteenbodem. We hebben weides op rotsbodems die we niet kunnen bebouwen maar waar het vee graast."

Op het pad schijnt de zon over afwisselende stukjes van het landschap. Vers gemaaid graan verspreid een zoete geur. Ze houden van geuren en smaken in de streek. Mariette van het Café des Sports in Natoye raadt ons de naaste bakkerij Huet aan.

"Voor de zondag bakken ze ruim honderd taarten. We moeten zeggen dat ze lekker zijn, hun taarten. Nog lekker warm. De mensen komen tot van Namen om ze te proeven!"

We vinden de perfecte plaats om ervan te smullen: de "Woven Shelter Seat", een schuilplaats van geweven takken geïnstalleerd op de grens tussen veld en bos. Leuke combinatie: gebak, een boswandeling en enkele kunstwerken.

Vidéo